Sieciujmy się!

najnowsza Res Publica

„Sieciujmy się”- taki zwrot usłyszałam dziś na seminarium dla lwowskich dziennikarzy (na którym, jak zwykle, zjawiłam się przypadkiem). To bardzo ciekawe zjawisko językowe nie uszło mojej uwadze. Zwrot ten padł z ust wydawcy pisma „Res Publica Nowa”, który do Lwowa przyjechał w celu poznania środowiska lwowskich dziennikarzy.

„Res Publica Nowa” to pismo, którego głównym celem jest stworzenie spokojnego miejsca do dyskusji. Zwłaszcza, iż założone zostało nielegalnie w komunistycznej Polsce 1979 roku, w której „spokojna” dyskusja nie była możliwa.

Cóż więc znaczy owo „sieciujmy się”? Dyskutujmy, po prostu (proces dyskusji ułatwia dziś internet). Wymieniajmy się. Rozmawiajmy. Przedstawiajmy własne stanowisko, zdanie, własny punkt widzenia.

Jednym z głównych założeń seminarium była zatem dyskusja na temat… dyskusji i jej potrzeby w dzisiejszym świecie. To, jak ważna w procesie historycznym jest dysputa, zaobserwować można na przykładzie trzech państw: Szwecji, Czech oraz Polski.

Szwecja. W latach 1936 – 1976 dokonano masowych, przymusowych sterylizacji (szacuje się, iż ok. 62 tysiecy, źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Przymusowa_sterylizacja). Dopiero dysputa oraz publikacja tych faktów w 1997 roku otwarła oczy światu na ten problem.

Czechy. Pokomunistyczne pominiki, jako symbole znienawidzonego reżimu, muszą zostać zniesione. W ten sposób rozpoczęto dyskusję na temat tego, czy za esencję komunizmu należy uznawać jedynie pominiki?

Polska. W szkołach młodzież nie ma czasu na to, aby uczyć się historii najnowszej. Zatrzymujemy się na okresie II wojny światowej, a pięćdziesiąt ostatnich lat kraju traktujemy pobieżnie. Nie posiadamy już tej pamięci, którą mają nasi rodzicie, a nasza pamięć opiera się na symbolu. Nie orientujemy się jednak dokładnie, co za danym symbolem idzie. Jak zatem uczyć historii młode pokolenia? Dyskusja ta jest żywa do dziś.

Dlatego zgadzam się. Sieciujmy się!

(E.)